دیرینه آشنای دل ودیده ام تویی تعبیرخوابهای دیده وندیده ام تویی هرچندنگشت میسرمراسیرگلشنت تنهاگلی که درین باغ پسندیده ام تویی دربوستان خیالات خود ای نوبهار عشق! نخل امید که ازمهرو وفاپروریده ام تویی درانتهای سالهای سکوت مرگ آرزو زیباسرود شوق وتمناشنیده ام تویی عمری گذشت به تکرارهیچ وپوچ اما درزندگی کنون نقش نو کشیده ام تویی هرچندباتوام در هر نفس ولی دردا! به آنکه هیچ نرسیده ام تویی "رفیعی" نه شعرگفت ونه داند رسم شاعری تنها دلیل خلق این سروده ام تویی
