باز امشب مانده ام بر سر راه مانده ام در گذر تک تک این رهگذرا توی این آبادی پر هوی و هیا شده ام سرگشته و حیران... مانده ام باز چرا؟ مردمان از نگهم می گذرند تک تک ثانیه ها در گذرند مانده ام باز ای خدا چه کنم؟چه کنم؟ چه شده است باز خدا؟ باز هم باید آزمون بدهم؟ کاش زیر نکات مهم خط می کشیدم... باز می افتد نگهم در نگه رهگذران می شوم از نگه تنگ نظران باز نگران! کاش می شد بروم شهر خدا کاش می شد بیابم ریسمان طلا آری همان ریسمان خدا که شده است از آسمان پیدا می توانستم بروم از آن بالا می رسیدم به خدا... آه کاش می شد بروم پیش خدا کاش می شد بگیرد دست مرا کاش می گفت به من چه کنم با دل خود چه کنم با دل خود ای خدای بزرگ؟؟؟! "آری دلم می خواست دنیا جور دیگر بود" کاش خودش با من سخن می گفت می گفت بروم راست؟ وای خدایا بروم چپ؟ چه کنم؟هر دو را دوست می دارم خدا هر کدام را خب می خواهم جدا! کاش می گفت در گوش من بروم یا نروم سوی چمن "مردمان همچنان در گذرند" و من در پی ریسمان خدا می گردم و اگر آن را پیدا کنم به تو ای دوست نشان خواهم داد...!
