دیشب میون شکوفه های گل یاس منو شب بو های تنها توی باغ با ستاره های پر چشمو چراغ بودیمو حس پر از راز و نیاز منو قصه های پر ز رمز و راز توی تنهایی اون شب دراز بودیمو قاصدک دیار ناز من بودم عروس رویایی شب قاصدک تور شده بود روی سرم دله من تنگ شده بود هوا هم سرد شده بود قطره های اشک گونه های من سنگ شده بود من نگاهم توی آسمون سرد گم شده بود و در انتظاره نوری از افق بودم که یهو قاصدکو دیدم اونم روی سرم حرفامو باهاش زدم آه و ناله های من اوج گرفت... قاصدک دست منو با عشق گرفت صدای گریه ی من رفت تا سپهر قاصدک دست میکشید روی سرم با عشقو مهر حالا من تنها نبودم توی شب حالا من غصه نداشتم توی قلب قاصدک بود رو سرم خدا هم توی دلم من دیگه تنها نبودم توی شب منو قاصدک ،خدا سه تایی قدم زدیم توی هوا خوب پریون تک خدا میدیدن خنده ها مو از اون بالا! منو قاصدک بودیم بین زمینو اون هوا پر گرفتیمو پریدیم مثه اون ناز پریا دیگه اونجا شب نبود تنهایی و غم کجا بود؟! خبر از زوزه ی سرد باد نبود منو قاصدک،خدا،شب پریا بودیمو صدای یک رنگی ما می رسید به گوش اون زمینیها....
