نشسته ام وسط ِ عاشقانه ای بی رحم وخیره ام به شروع ِ ترانه ای بی رحم هنوز متّهمم که تو را نفهمیدم و پایبند ِ تو هستم، به خانه ای بی رحم همیشه اشکํچکیده میان قلبم ،تا- نلرزد آینه ی بغض ِ چانه ای بی رحم هنوز هم که هنوز است عاشقت هستم جواب عشق ِ من اما بهانه ای بی رحم تمام بی کسی ام بی اراده می‌گرید بر استخوان پُر از درد ِ شانه ای بی رحم ببین که سوختم از لحظه های تبدارت و مانده ام ته ِ جیب ِ زمانه ای بی رحم **** نه تبرئه و نه حبسی نوشته ای قاضی! و آتشم زده ای با زبانه ای بی رحم...
