وقتی که گوش من به نوایی ملایم است گاهی صدای گریه ای از شور لازم است در ذهن خسته مانده هیاهوی مبهمت: بر غصه‌ات بخند که "یک تخته" سالم است! با سر نخورده بوده ام انگار بر زمین یک حادثه سقوط ز ترسی که دائم است ! بگذار خون درون سرم منجمد شود خواهش کنم فقط ز خدایی که ظالم است رحمی کند نگیرد حساب دو چشم کور از احمقی که مثل سگ ازکرده نادم است! حالا بگو که قلب تو از عشق من گرفت در لابه لای جیغ و سکوتی که حاکم است ...
