با احترام ترکم کن

صدای عشق حقیقی شنیده ام از تو و سیب وسوسه ای تازه چیده ام از تو!

نشسته ام بنویسم که "دوستت دارم"
چرا که غیر محبّت ندیده ام از تو

بدون ِ تو همه ی روزهای من شب بود!
خیال می کنم اینک سپیده ام از تو

شکست بغض غمِ حرفهای بی ربطم
وَ من درون غزل ها چکیده ام از تو

□

خطی کشیدم از آغاز راهمان، افسوس
ببین که آخر این خط رسیده ام از تو

سکوت نشکن وُ با احترام ترکم کن!
نگو: برو، که خودم هم بریده ام از تو!


​