به آسمان سيه فامِ دل من، بنگر كه بي وجود تو شب بي ستاره را ماند با من نغمه ي عشق را بخوان كه بي صداي تو تن بي روح را ماند غروب زندگي آمد بيا اي عشق افسونگر كه نوشخند تو عمردوباره را ماند