نگو زعشق که دل،بد خست جان کند*****ندانی کی از میان روی ،بن بست جان کند به گمانم تنها افزون علاقه قلبی بود*****نگو عاشقم که روحت ترک جان کند به جور عشق همه ی عاشقان زخم دیده اند*****عشق زده شو که دل طلب جان کند پای عشق اشک نریز و عقل طی کن*****چو تنها به ثروت،عشق فدای جان کند به ره خویش برو پسر پارسی و مسرور باش*****بدان عشق جوانیست و نفرین جان کند
