از درد شکست های متوالی تا استوانه های سرد و توخالی دلم از امید فقط یک پناهگاه تا ابد مرا نوازش و مهربانی می کند. از صبر و پایداری مردانه ام در برابر تازیانه های زور ظالمان عالم فقط یک شفا دهنده در اعماق دلم باقیست. ای پناهگاه مهربانی ای شفا دهنده دل ای یزدان بی نیاز!
