خوب من، ماوای من ،ای پناه بی کسیم صاحب رویای من ,ای همه دلواپسیم دست من خالی ز تو،در نبودت گشته هیچ شانه ام محتاج توست، پیچکم بر من بپیچ کاشکی در خانه ام یک سبد گل می شدی هفت سین عید را عطر سنبل می شدی کاش در کاشانه ام همه گرمی تو بود بر در و دیوار آن عکس مردی تو بود کاش شب های تو را من پرستار بُدم درد و غم های تو را من خریدار بُدم کاش بر بالین تو می نشستم تا به صبح در میان سینه ام خفته بود هر شرم و قبح ضامن آهو،رضا،کن ضمانت بهر ما ما که دور افتاده ایم وصلتی اعطا نما دور از او من مرده ام ،دور از او جانیم نیست گر نباشد همرهم، ضامن یاریم کیست؟ مرگ را می بوسم ار روز هجران طی کند این تن رنجور را مست مست از مِی کند مرگ دامانم بگیر،دور از او تابم مباد مرغ بسمل گشته ام،کشتنم را زنده باد!!
