شب با چادر سیاه آسمان را در خود پیچید و من از روزنه ی تاریکی ها تو را فریاد می زنم بیصدا فریاد می زنم گریه هایم را آنجا که تو را از فصول خشک بیابم و آنجا که ترنم دستانت را از تازگی بهار بجویم
