دستانش یخ بسته است خونِ سردِ پینه های دستش بر روی بیل غرور و رنگ آب رفته گلها میچکد. که می داند که زندگی چقدر سخت است که اشک وخون یکجا به مزمزه ی دهان برود آن گاه که پیرمرد دستان خون آلود و اشک چشمانش را تشنه وار می نوشید تا کودکش به غرور مرده ی پدر نخندد.
