قصه

قصه قصه به سر رسید و رفت، او که مرا قرار بود او که برای لحظه ها معنی انتظار بود
قصه تمام شد و او ، رفت از ایندیار غم رفت و خلاص شد از این بود ونبود وبیش و کم
قصه به آخرش رسید، زخم زمانه کهنه گشت مرهم اشکهای من رفت وبه خانه برنگشت
شمع شبم بسوخت و دفتر عشق بسته شد راوی قصه ها از این قصه تلخ خسته شد
سنگ چه سخت می گریست لحظه کوچ کردنش نبض زمانه می تپید وقت وداع گفتنش
قلب چه ها کشید از این بازی تلخ روزگار بازی سخت سرنوشت با دل زار بیقرار