پاسخ : مجموعه اشعار حميد مصدق خون و جنون به علي بهبهاني » ***** كسي با سكوتش، مرا تا بيابان بي انتهاي جنون برد كسي با نگاهش، مرا تا درندشت درياي خون برد مرا باز گردان مرا اي به پايان رسانيده - آغاز گردان !
پاسخ : مجموعه اشعار حميد مصدق آفتاب و ذره تو اي شكوهمند من شكوه دلپسند من تو آن ستاره بوده اي كه مهر آسمان شدي ز مهر برتر آمدي فراز كهكشان شدي به دره ها نگاه كن به ژرف دره ها نگر به تكه سنگهاي سرد به ذره ها نگاه كن به من بتاب كه سنگ سرد دره ام كه كوچكم كه ذره ام به من بتاب مرا ز شرم مهر خويش آب كن مرا به خويش جذب كن مرا هم آفتاب كن .
پاسخ : مجموعه اشعار حميد مصدق آرزوي نقش بر آب در من غم بيهودگيها مي زند موج در تو غرور از توان من فزونتر در من نيازي مي كشد پيوسته فرياد در تو گريزي مي گشايد هر زمان پر *** اي كاش در خاطر گل مهرت نمي رست اي كاش در من آرزويت جان نمي يافت اي كاش دست روز و شب با تار و پودش از هر فريبي رشته عمرم نمي بافت *** انديشه روز و شبم پيوسته اين است ((من بر تو بستم دل ؟ دريغ از دل كه بستم افسوس بر من، گوهر خود را فشاندم در پاي بتهائي كه بايد مي شكستم *** اي خاطرات روزهاي گرم و شيرين ديگر مرا با خويشتن تنها گذاريد در اين غروب سرد دردانگيز پائيز با محنتي گنگ و غريبم واگذاريد *** اينك دريغا آرزوي نقش بر آب اينك نهال عاشقي بي برگ و بي بر در من، غم بيهودگيها مي زند موج در تو، غروري از توان من فزونتر
پاسخ : مجموعه اشعار حميد مصدق دشت ارغوان به آقاي حسين طباطبايي » ****** آه چه شام تيره اي، از چه سحر نمي شود ديو سياه شب چرا جاي دگر نمي شود سقف سياه آسمان سوده شده ست از اختران ماه چه، ماه آهني، اين كه قمر نمي شود واي ز دشت ارغوان، ريخته خون هر جوان چشم يكي به ماتم اينهمه تر نمي شود مادر داغدار من، طعنه تهنيت شنو بهر تو طعن و تسليت، گر چه پسر نمي شود كودك بينواي من، گريه مكن براي من گر چه كسي به جاي من، بر تو پدر نمي شود باغ ز گل تهي شده، بلبل زار را بگو: (( از چه ز بانگ زاغها، گوش تو كر نمي شود )) اي تو بهار و باغ من، چشم من و چراغ من ( بي همگان به سر شود، بي تو به سر نمي شود )
پاسخ : مجموعه اشعار حميد مصدق تشويش وقتي از قتل قناري گفتي دل پر ريخته ام وحشت كرد . وقتي آواز درختان تبر خورده باغ در فضا مي پيچد از تو مي پرسيدم : - (( به كجا بايد رفت ؟ غمم از وحشت پوسيدن نيست غم من غربت تنهائي هاست برگ بيد است كه با زمزمه جاري باد تن به وارستن از ورطه هستي مي داد يك نفر دارد فرياد زنان مي گويد - (( در قفس طوطي مرد (( و زبان سرخش (( سر سبزش را بر باد سپرد من كه روزي فريادم بي تشويش مي توانست جهاني را آتش بزند در شب گيسوي تو گم شد از وحشت خويش
پاسخ : مجموعه اشعار حميد مصدق بي تو، با تو آن روز با تو بودم امروز بي توام آن روز كه با تو بودم - بي تو بودم امروز كه بي توام - با توام
پاسخ : مجموعه اشعار حميد مصدق قدرت و قلم پنداشت او - قلم در دستهاي مرتعشش باري عصاي حضرت موساست . مي گفت: (( اگر رها كنمش اژدها شود (( ماران و مورهاي (( اين ساحران رانده وامانده را - فرو بلعد مي گفت: (( وز هيبت قلم (( فرعون اگر به تخت نلرزد (( ديگر جهان ما به چه ارزد ؟ *** بر كرسي قضا و قدر قاضي بنشسته با شكوه خدايان تند خو تمثيل روزگار قيامت انگشت اتهام گرفته به سوي او: (( برخيز! - از اتهام خود اينك دفاع كن (( اين آخرين دفاع (( پيش از دفاع زندگيت را وداع كن ! مي گفت : (( امان دهيد (( تا آخرين سپيده (( تا آخرين طلوع زندگيم را (( نظاره گر شوم *** پيش از سپيده دم كه فلق در حجاب بود بر گرد گردنش اثري از طناب بود و چشمهاي بسته او غرق آب بود . *** در پاي چوب دار هنگام احتضار از صد گره، گرهي نيز وا نشد موسي نبود او در دستهاي او قلمش اژدها نشد
پاسخ : مجموعه اشعار حميد مصدق شير سنگي اي شير، اي نشسته تو غمگين و سوكوار اي سنگ سرد سخت تا كي سوار پيكر تو كودكان كوي يكبار نيز نعره بكش غرشي برآر *** تا ديده ام تو را خاموش بوده اي در ذهن همگان بيگانه بوده اي و فراموش بوده اي *** در تو چرا صلابت جنگل نمانده است ؟ در تو كنون مهابت از ياد رفته است در تو شكوه و شوكت بر باد رفته است *** باور كنم هنوز كز چشم وحش جنگل هر غرش تو باز ره خواب مي زند ؟ باور كنم هنوز از ترس خشم تو شبها پلنگ از سر كهسار دور دست، دست طلب به دامن مهتاب مي زند ؟ *** از آسمان سربي يكريز و تند ريزش باران است از چشم شير سنگي خونابه سرشك روان است *** اي شير سنگي، اي تو چنين واژگونه بخت اي سنگ سرد سخت همدرد تو منم من نيز در مصيبت تو گريه مي كنم .
پاسخ : مجموعه اشعار حميد مصدق ارزش انسان دشتهاي آلوده ست در لجنزار گل لاله نخواهد روئيد در هواي عفن آواز پرستو به چه كارت آيد ؟ فكر نان بايد كرد و هوايي كه در آن نفسي تازه كنيم گل گندم خوب است گل خوبي زيباست اي دريغا كه همه مزرعه دلها را علف كين پوشانده ست هيچكس فكر نكرد كه در آبادي ويران شده ديگر نان نيست و همه مردم شهر بانگ برداشته اند كه چرا سيمان نيست و كسي فكر نكرد كه چرا ايمان نيست و زماني شده است كه به غير از انسان هيچ چيز ارزان نيست .
پاسخ : مجموعه اشعار حميد مصدق انتظار چون باز بر كشيد سر از پشت كوهسار هنگام صبح جام بلورين آفتاب آن گرد تك سوار غرق سليح گشت و به ميدان جنگ رفت تا بسترد ز نام وطن گرد ننگ رفت دشتي سپاه چشم به راهش - در انتظار (( آيد اگر سوار (( پيروزي است و - فتح (( شادي و افتخار (( گر برنگردد ؟ - آه چه فرياد و شيون است (( تا دور دست ملك لگد كوب دشمن است *** خورشيد سر نهاد به بالين كوهسار آهنگ خواب داشت تا آيد آن سوار دشتي سپاه چشم براهش در انتظار *** ناگاه برخاست گرد راه از دور دست دشت ميان غبار راه آمد سوي سپاه يك اسب بيقرار يك اسب بي سوار
