امامزاده داود...من...تو جا مانده ایم در خاطره ی عکسی انحنای کوهستان در گیر باران و رعد ومن با خیسیه نگاهی در گیر چشم تو بودم بر شیب سبزتند عشق آبشاری کوچک به زلالی قلبت و بازاری که دل ما خریدارش می شد انتهای مسیر بهانه ای از زیارتی به طواف تو امامزاده داود و دلتنگی زایری که دوست داشت اشکهایش را با روسری آبی یت پاک کند
