از پس سال ها باز دیدم تو را خواستم با صدایی پر ز اندوه تو با اندوهی پر ز خنده های تو فریاد زنم تو را که ای همیشه خندان در لحظه های من تا ابد من تو را دوست می دارم اما نگاهت شکست صدایم را خواستم بگریم به حال خود در فراق تو اما خنده ی تو برد ز یادم اشک را خواستم دگر نبینم تو را ولی مگر میشد این محال پس از سال ها باز دیدم تو را تو همان بودی ، در آن خواب دیدار من همان بودم ، در آن سوی دیوار
