نوشته ام که بدانی،فقط فقط که بدانی ! به قلب سنگی خود هم،سلام من برسانی حریر،باد،نگاهت!حریر،باد،نگاهم! که مثل باد بچرخی، به سوی خود بکشانی اجازه هست بپرسم:کجای قصه غلط بود؟ بگو به من که بدانم؛بگو!ولو که نهانی غزل غزل که نوشتم؛غزل غزل که نخواندی؛ دعای هر شبه ام شد،که عاشقانه بخوانی ز عشق راه فراری،اگر که هست بفرما! که بوسه های من و تو،شبی کنند تبانی!
