تمام هستی ام را به نگاهت می سپارم چه کسی میگوید دوری...فراموشیست.. که زندگی ام در این دلتنگی مدام... رنگ ندارد... هر که هست... بگذار...ببافد.... من در هر لحظه زندگی خواهم کرد... تا همه بدانند... که عشق.. نه پایان دارد..نه افول....نه مرگ... هر چه هست... پیدایش و بودن... بگذار آنچه نمیداند فریاد کند... من در این آتش هرگز دهان نمی گشایم... تا ...چشمانم.. لحظه ای از دیدنت... محروم شود.... ۹ تیر۱۳۸۹
