سپیدی نگاهت از نگریستن به قلب هاست ؟؟ تا به کی تمنای نیازت را در سکوت آهنگین با اشک.دریا می کنی تا به کی به توجیه خطای خویش آینه را به سخره می گیری امشب پدیده ای شگرف است مشعل تویی سرنوشت به چه کار از هراس در گذر از گذشته در گذر خویش را ببخشای شرنگ نفرت را به شکوه عشق واگذار باور را به تمامی پذیرا باش آنگاه آینه تو می شوی
