چرا دنیا پریشونه شدم زندونی خونه تواین مرداب بی رویا دیگه قایق نمی رونه واسه یک شاخه بابونه چه دل هایی که حیرونه چه شد آن باغ بی همتا چرا بلبل نمی خونه به رنگ یک شبیخونه شراب ناب میخونه نشانی نیست ز آبادی کسی چیزی نمی دونه
