فصل دلنواز

از سیلی نگاهت

پاییز بهار غمگین

بر این درخت خاموش

برگی نشسته رنگین

سنگینی سکوتت

بر سرسرای دل ها

با سردی و ملالت

غمی نهاده سال ها

در دامن غروبت

بر پلک های بی تاب

عاقبت سپیدت

اشکی نشانده بی آب

اسیر دست سرما

دلی شکسته وخسته

نشسته در انتظار

با کوله بار بسته

ای فصل دلنوازم

بیا به رنگ شادی

بگشایم به رویت

دل را بهیچ دادی !!

​