درمحفل استادان بودم چه غريبانه گمگشته ي پيدايم مانند تو بيگانه مبهوت ازل بودم درگردش اين دوران غرق فلكش بودم در خرمن ويرانه ساقي كه بدون مي نوشي نگويدباز اين ساقي بي مي راديگركه بردخانه در ميكده ما نيزديگر خبراز مي نيست مي راكه خوردديگردراين دوسه پيمانه گويندكه دوراني دوستي فراگيربود دوران دگر سر شد در اندوه زمانه شايدكه دراين اندوه ماراخبري باشد آن يار برون آيد جانانه جانانه
