شایدکه نوشتن جسم سنگین راخالی کند روح به زوال رفته را هم تعالی کند ولی هر از گاهی سکوت هم بد نیست اگر هیچ نگویی درحکم حبس ابد نیست وقتی زیاده گویی میکنی عقل توزایل میشود راه تو از راستی به کج راهه مایل میشود گاهی سوژه ها در واژه ها نمی گنجند گرتودرغالب شعرش نبری از تو نمی رنجند حال که درشعر همه عشق شده مضمون پس بسرای از دل خون لیلی و مجنون امانه آنهارفته اند در بطن حاشیه هم کلیشه پس که باید نوشت از نسلها یا که ریشه از پارسیان دلاور مرد و از شیر زنانش ازسیاوش و رستم ازآرش وتیروکمانش از کورش کبیر و از آن منشور نابش یا که از حافظ و لفظ شیرین کتابش ازآن کسی که اگرمرد بود چه ها می کرد مثل پروین که در شعرش خودرارهامی کرد
