پاسخ : هنوز روی قبرم بنويسيد کبوتر شد و رفت زير باران غزلی خواند ، دلش تر شد و رفت چه تفاوت که چه خورده است ؟ غم دل يا سم آنقدر غرق جنون بود که پر پر شد و رفت روز ميلاد ، همان روز که عاشق شده بود مرگ با لحظه ی ميلاد برابر شد و رفت او کسی بود که از غرق شدن می ترسيد عاقبت روی تن ابر شناور شد و رفت هر غروب از دل خورشيد گذر خواهد کرد پسری ساده که يک روز کبوتر شد و رفت . . .
پاسخ : هنوز شاید این فاصله هرگز به رسیدن نرسد شاید این کال ترین قصه به چیدن نرسد بال پروازی اگر هست به سوغات بیار مگذار این تن از قفس به پریدن نرسد از تن خسته من بی تو در این غربت سرد سایه ای ماند که شاید به تپیدن نرسد رفته ای زود بیایی تو اگر خنجری هست که شاید به بریدن نرسد
پاسخ : هنوز [FONT="]و این منم[/FONT][FONT="] زنی تنها در آستانه ی فصلی سرد در ابتدای درك هستی آلوده ی زمین و یأس ساده و غمناك آسمان و ناتوانی این دستهای سیمانی زمان گذشت زمان گذشت و ساعت چهار بار نواخت چهار بار نواخت امروز روز اول دیماه است من راز فصل ها را میدانم و حرف لحظه ها را میفهمم نجات دهنده در گور خفته است [/FONT]
