باز آمــده یی تا قدری احـسان فشانی غصــــه و انــــدوه از مـــن پژمــان برانی از بنــد غــم و نالـــــه و فریاد دلــــــم را وز غمــــکدۀ گـــــریه و افغـــان رهـــانی