ای قلبک در بند غم خاموش و بی صوت و صدا وی تن افسرده هر دم مانده اندر فوت و بقا نه از جور دغل تقدر بر شما دو کرده رو مرگ نه امل اندر بقا و نه هم یقین بر جز خدا آتش اگر افروخته خلق آن خلق پر جور و ستم هر دو در او سوخته اید زار از شعلۀ جور و جفا در کشور اندوه و سوگ تبعید شدید از ملک عیش رهی دگر جویید کزین اندوه و سوگ شوید رها ای دل در درد و آه و ناله و نیز افسردگی تا کی رنگ نقاشی از طرح غم و حزنید شما
