مهــــــــــربانی را، می توانم دید: از درون چشـــــمان بسته ات... از نگـــــاهی ممتـــــــد، روی پلک هایی که، پرده می پوشانند: روی عـــریانیِ عصــــمت... روی پـــاکیِ نگــــــــــاه!!! کــــــاش میدانستند: مهــــــــــــر را، عصــــــمت را، نتوان پوشــــانید! نتوان پنهان کرد!!! آهـــــــــــــــ! از این غیــــرتِ پلـــــک... آهـــــــــــــــ! از ایـــن خـــودخــــواهی... - رهگذر
