یه وقتایی میشه که حس عجیبی داری. یه وقتایی دوست داری حرف بزنی ، خودتو خالی کنی. یه وقتایی یه تصمیم مهم میگیری.تصمیمی که میتونه زندگیت رو تغییر بده اما همیشه هم نمیشه به اون تصمیم تا آخر عمل کرد. یه وقتایی اینقدر عزیز میشی که خودت تعجب میکنی.باورت نمیشه که اینقدر بتونی مجبوب باشی. یه وقتایی بر عکسش برای بقیه بی تفاوت میشی.بود و نبودت رو حس نمیکنن. یه وقتایی اینقدر خسته ای که تحمل خودت رو هم نداری.نمیتونی به هیچی فکر کنی. یه وقتایی دوست داری خوشحال باشی ، به همه محبت کنی.هر کسی رو که میبینی سلام کنی. یه وقتایی میشینی به گذشته فکر میکنی.به وقتایی فکر میکنی که رفته و دیگه هم بر نمیگرده.آرزو میکنی که کاش میشد برگردی و از نو شروع کنی. یه وقتایی که دیگه هیچ کس نمیتونه درکت کنه یه گوشه میشینی و با خدای خودت ، به زبون خودت درد و دل میکنی.احساس میکنی یه نفر هست که با مهربونی داره به حرفات گوش میده.چه لذتی داره اون لحظه! یه وقتایی که بارون می باره حس میکنم باید گریه کنم تا میاد اشک چشام جاری بشه یه رعدو برق دلمو از جا میکنه میگه به خودت بیا ! یه وقتایی اونقدر دلت واسه کسی تنگ می شه که دوست داری اونو از دلت بیرون بیاری و تو دنیای واقعی با تمام وجودت به آغوش بفشاری... یه وقتایی اونقدر دلت می گیره که از همه سیر می شی حتی خودت... یه وقتایی هم خواهشا از من یاد کنید و برام دعا کنید ...
