سایه ای از لب رود رفت و خندید به آب سنگ کوچک لغزید ماهی کوچک دل رفت به خواب باز خورشید در آیینه صبح گونه خیس زمین را بوسید بغض آیینه شکست اشک دلتنگی آب جامه سبز طراوت را شست گل تنهایی باغ لحظه ها را بویید زیر لب زمزمه کرد همه جا ساکت شد آسمان و گل و آیینه و باغ غیر از آن نغمه خاموش نشنیدند جواب
