برگ رقصید باد خندید ریشه های کاج لرزید گیسوان نرم گل را کرد نوازش دست پنهان خیال بی دلیل رنجیدم اما من از این شورو حرارت خسته تر از بید مجنون دلزده از شعر امروز من همان گنجشک صبحم روی شاخه های تردید من همان سایه مبهم روی دیوار سکوتم برگ رقصید باد خندید چشم من بی تاب خوابید
