شب و سکوت

سنگ چین پشت باغی ریخته

روی دستان بلند نارون

یک کلاغ با نور ماه آمیخته

نیست اینجا جز صدای گرم باد

شب سکوتش را به برگ هر درخت آویخته

باغ افسون و شناور گشته در رویای خواب

باغبان بار زمان بر دوش

خاموش و غریب

چشم بر درگاه فردا دوخته
​