کجای قلبِ ما نهان شدی ، که این زمانه سخت سر شود خدا کند نیاید آن شبی ، که چشمِ خسته ی تو تر شود چه گرم و شاعرانه این سکوت ، که نقش می زنی به چهره ات غزل بخوان که روحِ آسمان ، ز عهدِ پاکِ تو خبر شود ببین جنون چه کرده با سرم ، که مثل سایه با هوای کوچ دمی تبِ سفر بگیرد و ، از آشیانه برحذر شود تو ای نگارِ بی عتابِ من ، برای رفعِ حزن و خواب من ترانه گوی و خنده ای نما ، که بس به کامِ ما شکر شود قسم به طبعِ بی قرارِ من ، که چون به محضرِ تو می رسد به لطف و رحمِ بی حسابِ تو ، چه خاشعانه بی خطر شود به فرصتی دوباره می جهد ، جنینِ نارسیده ی دلم تو مشعلی نصیبِ ما بکن ، که از غلافِ شب به در شود
