عالم معنا گر آدمی به عالم معنا سفر کند با چشم بسته سیر جهان دگر کند همچون فرشته در همه آ فاق پر کشد فرخنده سا لکی که سفر در حضرکند گامی زند زدایره کفر ودین برون در شاهراه لایتناهی گذر کند پا می نهد به حوضه اسرار لامکان اندیشه ای که درطلب اینسان خطر کند آب حیات را که سکندر نیافته ظلمات شب حواله به جام سحر کند از قید و بند صورت ظاهررها شود چشم نظاره گر که به باطن نظر کند تکرار ورد ضا من حاجت نمیشود یک سوز دل بس است که در جا اثر کند توصیف نا بجا نکند طبع همتی یا رب مباد آنکه دمی این خطر کند
