سکوت سکوتی بر لبانم نقش بسته که راز خویش را باکس نگویم ولی موج سخن های بدیعی طنین انداخته اندر گلویم بسان باده شور آفرینی به آرامی اسیر اندر سبویم زبان خاموش اما همچو سازی هزاران نغمه اندر سینه دارم ولی خاموش و سردم زین تغابن که چون دستی نوازشگر ندارم گسسته نظم اندرپرده هایم که اندر پرده عمری میسپارم
