آنگاه که می باری، و می خوانی، یکی بود،یکی نبود، اماهمه بودند...؟ فقط[او]یکی بود، ولی این یکی فقط تکی بود، مانندتک درختی درکشاکش دهر که به [یکی] خم شده بود! درحالی که صدهابرابرعمرپروانه ای در خزان بود!؟ آن یکی درآغازبهار،پاییزش گرفته بود! بی قرار، و روزی دگرپرپرمی شد، چونکه گل راغمش بود، روزی دگرمترسکی، خلاصه یکی بودکه تکی بود، تنها،غریب،دل شکسته، ازدوربه صلیبی می مانست که: تمام پرنده هادست اش انداخته بودند!! روزی جوجه ساری اززیریک لا قبای ژنده اش بیرون آمد، سلام بابامترسک! علیک! بابامترسک من گناه دارم مرانمی خوری؟! نه عزیزم! کی مرام من بودخوردن وکشتن! من خودم خورده شده آتش به ریشم چه خبر؟ جوجه گفتا:جای مانده دوش درهنگام کوچ...
