نوروز نوروز به پا کفش و در دست گلی دارد بر هر که گذر کرده شور و شعفی آرد. چون مرد اساطیری بر اسب همی شیند آهسته ولی زیبا هر جا سبزه ای کارد. درها همه بگشایید عطرش همه جا پرشد او مستی و خوشحالی با خود به بر دارد. باریکه ی رود خشک از ناز قدمها یش جان گیرد و جانش را بر جان زمین آرد. می آید و می گیرد از دل همه غمها را شاید نگهی کرد و دل را به تو بسپارد. آری مبارک باد این سرخوشی ایام این شادی وصلت خیز باران همی بارد. باشدکه درین نوروز شکرانه به جای آریم فرمان بده قلبت را ، بد را به درون نارد.
