کاغذ و یارش برای بار اول کاغذی در خانه پیدا نیست ای وایم مرا شوق نوشتن می کند انگشت نمای خلق و رسوایم. به هر جا سر کشیدم در پی مقصود خود اما بدیدم قلم خشکیده و کند است مداد و کاغذی هم من نمی یابم. درون ذهن من سجع و نظام فکردرحال ظرافتگویی وچینش نبود کاغذو یارش مرا لرزاند با شدت چنانکه چشم زد هایم. سراسیمه به دنبال عزیزک کاغذی هر راه این منزل بپیمودم نهایت خسته از بیهودگیها آمدم در پای آیینه ببینم روی زیبایم. همانجا دیدگان برخط چشم افتادکه در نقش قلم تعبیر میفرمود سپردم دست خود سویش کشم با آن حروف مشق فردایم. ولی یادم فِتاد آخر که بار اول است کاغذ نمی یابم ازیرا تکه ای از شال خود را کاغذم کرده به رویش نقش مینایم. مرا عشق نوشتن لحظه ای از سر نمی افتد بدون کاغذو یارش تمام لحظه ها بر شوق پاکم ، عاشقانه مایه افزایم.
