«گربه خیال» آی و بین در دل خیالت یکه تازی می کند چشممان را دور و با آن عشقبازی می کند. درسکوت و خلوتی ، دین می سپارد دست او عاشقست دل هم ولی بررسم،نازی می کند. با نگاهی مهربان در کنجِ دنجی می رود همچو گربه ناگهان ، او دست درازی می کند. پای حوضِ دل نشیند لحظه ها را انتظار با کلافِ مو مرا ، مهمان نوازی می کند. صید موهای شرابست قصه ی گربه و باز زیر چنگالی ز مِهر ، قافیه سازی می کند. قبله بودیم یا خیالت غرقِ محضِ اشتباه اقتدا می دارد و رکعت نمازی می کند. در سجود لب به جای اخترِ پیشانی ات غنچۀ دل مُهر و با لب ، فاش رازی می کند. آی و بین اینجا خیالت بادل ماسرخوشست آفتابِ ذهن را خاموش و بازی می کند.
