یه دستم زلف گندم زار ، یه دستم ابر و بارونه بلور حسرت چشمات ، مثل اشکای ناودونه من اینجا بی تو می سازم ، نساز آهنگ دلتنگی به رنگ غم نبندی دل ، تو این دنیای صد رنگی دل ابرا هوایی شد ، زمین از غصه می سوزه دلم چشماشو بی پروا ، به چشم گریه می دوزه بیا سرکن شب و با گل ، خزون می ترسه از چشمت یه سایه از تن خورشید ، بکش پشت شب پلکت بگو بارون دلتنگی بباره رو تن غصه یکی مونده ، یکی رفتش ، همینه آخر قصه ببین قسمت همین بوده که سهمت غربت و غم شه جدا از تو ، تو این دنیا ، یه عمر از عمر من کم شه