شعر وفا

برای نغمۀ شعرم بیا و نغمه سرا باش غزل، قصیده ، ترانه ،تو شکل شعر وفا باش
بگو به من که تو هستی،همیشه در پس شعرم
امید ده دل من را، مرا فقط تو هوا باش
دلم برای تپیدن بهانۀ تو بجوید
تو هم بیا پس قلبم ، برای من تو نوا باش
منی که دل به تو بستم, نفس فدای تو کردم
قفس شکن،نه شکن دل، سرای عشق و صفا باش
تو مرحمی دل من را، به خاطر تو صبورم
خدای من به تو گویم، قضای گرد بلا باش
وجود من بر هستی بدون تو پر کاهست
وجود و جسم و روانم، پناه دل تو مرا باش
توآشیانه ی عشقی؛تو رود کوچک ماهی
میان حلقه ی دنیا، نسیم صبح صبا باش
به چشم عیب تو هرگز نیاید و نشمارم
اسیر تو منم اکنون،تو خود برو ورها باش