انتظار سرخ دوباره غروب جمعه ، چشمهایی که سرخ و خیسن عاشقهایی که روی شنها قصه عشق می نویسن با یه دنیا عشق و امید چشم به راه یه عزیزن عمریه از غم هجرش مثل بارون اشک می ریزن چشم به راه یه مسافر که دلش چشمه نوره یه چراغ آسمونی تو شبهای سوت و کوره مردی از دیار خورشید مهربون تر از ستاره پادشاهی که توی دستاش خوشه عدلُ میاره مردی که خون حسینُ (ع)تو رگاش به ارث برده از مصیبتهای زینب(س) عمریه که غصه خورده وسط خرابه شام ناله عشقُ شنیده واسه خون خواهی جدش ذوالفقارشُ کشیده حنجر خونی اصغر هنوزم پیش نگاشه منتظر تا با یه رخصت بگه یا علی و پاشه چشم به راه یه اجازه تا بیاد از قصر نورش پر بشه جام عدالت از طراوت حضورش واسه رخصت الهی عاشقا چشم انتظارن عصر جمعه ها که می شه اشک ریز و بی قرارن وقتی شب میرسه از راه عاشقو ماتم میگیره ولی شوق جمعه ی بعد نمیذاره که بمیره شب رسیده دیگه(افسوس) چشمک ستاره میگه انتظار سرخ چشمات میره تا جمعه دیگه
