درخیال...

به خیال تو زدم من ز تفألی به فالی/ تو هر آنچه خواه میکن بخیال بی خیالی



به جمال تو نظر هم نتوان نمود باری/ تو بگو مگر ز نوری که چنین ملک مثالی



همه کس ز حال مسکین خبری بجوید اما/ تو نپرسی ای حبیبم ز ره ثواب حالی


نه شکیب مانده در من که ز جور تو ننالم/ حذری ز آه زارم که شود تو هم بنالی



بجز این دل فسرده ز تن و روان مرده/ نه به کف زری و سیمی نه که مالی و منالی



که چو حافظت ببخشم ز بخاری و سمرقند/ به بهای غمزه عینی به جمالی و به خالی



همه شب نخفته چشمم نگران ماه باشد/ که مباد خفته باشم نگران مه جمالی



همه روز دلق کهنه گرو می است و ساقی/ چه کنم خراب عشقم نبود که قیل و قالی



چه شود تو همچو ساقی قدحی تفقدی کن/ ز دو لعل نوش ما را به دو بوسه حلالی



ز ملالت رفیقان، ز ملامت رقیبان/ شده « مخفی » ات خیالی تو هنوز بی خیالی

​