یک سینه بود و اینهمه فریاد می برد بانگ خود را تا برج آسمان می کوفت مشت خود را بر چهره زمان زنجیرخ می گسست دیوار می شکست انگار حق خود را می خواست می زد به قلب توفان می افتاد می رفت و خشمگینتر برمی گشت می ماند و سهمگین تر برمی خاست یک سینه بود و این همه فریاد تنها اما شکوهمند توانا دریا
