نه عقابم نه کبوتر اما چون به جان آیم در غربت خاک بال جادویی شعر بال رویایی عشق می رسانند به افلاک مرا اوج میگیرم اوج می شوم دور ازین مرحله دور می روم سوی جهانی که در آن همه موسیقی جان ست و گل افشانی نور همه گلبانگ سرور تا کجاها برد آن موج طربناک مرا نرده بال و پری بر لب آن بم بلند یاد مرغان گرفتار قفس می کشد باز سوی خاک مرا
