شبانان در خوابند گلی می سوزد در مه و گرگ خیال خاکستری مبهمی است که تنها شبنم ها و سوسن ها را زخم پنجه هایش رنجه می دارد شبانان در خوابند ملحفه رویا ها را نسیم می لرزاند سحرگاه پلک می زند و باد خاکستر مه را خوش خوش پس می زند از شعله های شقایق به سیمای مریمانه یک لمحه سپیده دم را خودی می نمایی و در آفتاب به پرواز در می آیی
