پریشیده موی رو در روی باد می رویم به جاده ای که از آستانه ای نمی گذرد و رهگذری به پوزخندی هیئت شوریدگیمان را به بازی نمی گیرد سری چون شیر و دلی چون یوز به تک می رویم بر جاده هجومی که به چراگاه غزالی شاید فروخزد و از کنام ها روباهان با چشمهای زرنیخی به سمخره می کاوندمان و باد شبح می سازد برامان از گور و گوزن و گراز پریشیده موی رو در روی باد می رویم