سری اندیشناک زخم دلی اندوهناک سرها دارم یکی از بام یکی از ستاره می زندم سنگ یکی به کوچه جار می زند سوایی هزاره را سنگی به شکل سنگ می آید از بامی سنگی به شکل واژه ای از آسمان سر می شکند یکی و یکی شقیقه اندیشه به خون می کشد پیکی می آید از ژرفا تاریخ را حرامزاده صدا می کند پیکی که شکل پنجه حیوانی ابتدایی دارد می آید آهسته پنجول می کشد به رخ گل پیکی هوار می کشد زیباترین درخت بیداست مستور و بکر بادی بیاید و دامن بردارد از بید دستار و جام زاهد و شال گشاده شاهد در آفتاب بماند ای کاش سری اندیشناک زخم ستاره دلی اندوهناک هزاره رسوا دارم
