شکل می گیرد درون من، جنین ِ اشتیاق با تواَم من،با منی تو،سالها بعد از فراق تشنه ی آغوش یکرنگ تو بودم خوب من سالها خوابیده ام بی تو در آغوش نفاق بوسه ای از جنس بودن بر لبانم هدیه کن تا شود طعم نبودن پاک اکنون از مذاق باورم این است حرف درد را باید سرود زندگی اما نمی خواهد مرا با این سیاق بر نیاید از من اما لال بودن...زندگی گر چه گاهی کر شدم یا کور یا حتا چلاق!! پس بیا ای مرگ آری مرگ آری مرگ ،مرگ می شوم امشب عروست با دلی پر اشتیاق
