روح من دست زمین بودوزمان رامش کرد پدرم حضرت آدم که حوا خامش کرد مانده ام درقفسی تنگ بنام دنیا بادلی خون زجهانی که چنین خارش کرد آمدن،بودن ورفتن،وسراسرتکرار این همان بازی تلخیست که اجبارش کرد پوچ گشت خسته ترازعالم هستی این تن وهمین شدت غم بودکه بیمارش کرد تن وروح دل من مرده دراین بازی تلخ وخدایی که دراین بین فقط یادش کرد