صفحه ی دل از رحیلش چاک شد فاطمه پنهان و تنها خاک شد کوچه های شهر ، خاموش است و سرد زانکه زهرا خفته در آغوش درد او نمی نالد دگر در کوچه ها ماند باطل در لباس حق به جا خانه ی غمهای تو جای علی حال می نالد در آن خانه علی فاطمه برخیز طفلان آمدند پیش رویت زار و گریان آمدند خوب می دانم که پهلویت شکافت خنجر نامردمان قلبت شکافت خوب می دانم ز دنیا خسته ای از ریای خلق دل بشکسته ای لیک طفلان بی قراری می کنند در کنار بسترت شب زنده داری می کنند « باز کن چشمان ناز آلوده را بنگر این چشم نیاز آلوده را » چشم را بر هم منه یار آمده و علی با دامنی از یاس ، غمخوار آمده چشم را بر هم منه بانوی من کوثر هر دو جهان ، مه روی من صفحه ی دل از رحیلش چاک شد فاطمه ام ابیها خاک شد
